ตอนที่ 13 . . เทศกาลเฉือน เยือนลาดกระบัง . .

เนื่องด้วย เมื่อไม่กี่วันมานี้เป็นเทศกาลลอยกระทง

โดยตัวผมเองก็ได้วางแผนไว้ว่าจะเข้าไปลอยกระทงที่ลาดกระบัง

ซึ่งชื่อตอนนี้นั้นได้มาจากการนั่งแท๊กซี่ขากลับ โดยคนขับบอกว่าวันนี้เป็น"วันเฉือน"

ความหมายของคำว่า"วันเฉือน" คงไม่ต้องอธิบายอะไรกันมากนะ แต่หากยังสงสัย

ติดต่อ อาจารย์บอย ผุ้สันทัดเรื่องทางใต้... ได้นะครับ

หลังจากจับรถไฟรอบ 6โมง เข้ามาถึงประมาณ ทุ่มนิดๆ ก็พยายามจะติดต่อเพื่อนร่วมรุ่น

ที่ทำงานอยู่ที่นิคมลาดกระบัง แต่เสียงตามสายที่ได้ยินจาก นางสาวปลาดุก(ผู้ที่เป็นโสดแล้ว)

มีดังนี้ "กุว่าจะไปลอยหัวเฉียวอ่ะ ไม่อยากไปลาดกระบัง เด๋วร้องไห้"

ฉะนั้นผมจึงต้องท่องราตรีที่ลาดกระบังคนเดียว

หลังจากเลาะทางรถไฟมาเรื่อยๆ ก้เห็นแสงไฟในภาคยังเปิดรำไรอยู่

จึงคิดว่าจะเข้าไปเยี่ยมเยียนดูว่า มีใครอยู่ ให้ยืมตังซื้อกระทงบ้าง

เมื่อเดินผ่านประตูหน้าภาคเข้ามา บรรยากาศเก่าๆ ก็ยังเหมือนเดิม มีบอร์ดที่เต็มไปด้วยตัวอักษร นัดแนะที่กินเหล้า

ตามหาคนหาย ของหาย เขียนประจานเพื่อน
เขียนแซวอาจารย์ ขอเกรด บอกตารางเรียน-สอบ

เหมือนสมัยที่พวกเรายังใช้อยู่เลย

แต่หางตาซ้ายก็สังเกตุสิ่งที่แตกต่างไป เมื่อหันไปเห็นประตูห้องชุมนุมที่มีการติดโฆษณา น้ำเหลืองยี่ห้อหนึ่ง

เพื่อที่จะตีตลาด เด็ก IE ถึงกับต้องฝากโฆษณากันเลยนะเนี่ย

เมื่อเลี้ยวมาหน้าห้องพี่เต่า ก็ต้องตะลึงในความเปลี่ยนแปลงไปมากของห้องๆ นี้

เมื่อดูที่ประตูห้องจะสังเกตุว่ามีรูปชายร่างท้วม ผุ้น่านับถือ ยืนยกมือหาเสียงอยู่

แต่"ชื่อกูไปไหนวะ" ผุดขึ้นเป็นคำถาม

เมื่อเข้าไปในห้องก้พบเห็นความเปลี่ยนแปลงดังคิด มีการจัดนู่น จัดนี่ ตามแต่ท่านร่างท้วมจะหลอกใช้เด็กได้

แต่!!!! เมื่อเข้ามาส่วนที่เป็นห้องพัก ภาพเดิมๆก็ยังปรากฏขึ้นมา โดยมีอาจารย์จ่าอ๊อดอยู่หลอกเด็กให้กลับดึกเหมือนเดิม

555+

นอกเรื่องมาเยอะละ ไปลอยกระทงดีกว่าเนอะ

ตึก 12 ที่ไม่ค่อยได้แหงนมองสมัยเรียน ทำไมมาวันนี้ มันดุดีจังนะ

ป้ายคณะวิศวะ ลาดกระบัง เห็นกี่ทีก็ภุมิใจนะ ที่ได้จบจากที่นี่ มีอาจารย์ดีๆ เพื่อนดีๆบ้าง เกียนๆบ้าง

มาให้ชีวิตมีความสุข เต็มที่กับชีวิตวัยรุ่น

และก็มาถึงวัดปลูก สถาณที่ลอยกระทงยอดฮิต เนื่องจากปีนี้ในคณะ ไม่จัดงาน ทำให้คนที่ไม่มีที่ไปมุ่งมาแต่ที่นี่ จึงมีผุ้คนหนาแน่นมากกว่าทุกๆปี

กระทงที่นี่ก็ถือว่าราคามาตรฐาน มีตั้งแต่ 20-100 ด้วยการที่เป็นคนทำงานแล้ว จะซื้อถูกสุดเหมือนสมัยเรียนก็กะไรอยู่

เลยจัดไป 40บาทถ้วน (- -")

บรรยากาศภายในงาน ก็เหมือนงานวัดทั่วๆไป ของขายก้เป็นแบบ บ้านๆ หาไม่ได้แถวที่ทำงาน

เมื่อมาเห็นแบบนี้แล้ว รู้สึกอยากจะกลับมาเรียนใหม่ มากๆ

และเมื่อผมกำลังจะลอยกระทง ก็ได้พบกับนายแบบประจำงาน นำทีมโดย

จ่าอ๊อด น้องนุ ไอน้องจิ๋ว และ ไอน้องเจี้ยใหม่ 555+

อาจารย์จ่าอ๊อดนำทีมจุดธูป-เทียน ขอพร

ไอน้องเจี้ยใหม่ "ขอให้ผ่านโปร"
ไอน้องจิ๋ว "ขอให้หนี้หมด และให้จ่าอ๊อดอยู่กะเรานานๆ"

จ่าอ๊อด "ขอให้ได้ย้ายเร็วๆ จะได้หนีพวกเวงนี่ได้ซะที" 555+

(แซวเล่นนะพี่)

กระทงลอยไปแล้ว ก็เหมือนกับพวกเราที่ออกมาผจญภัยในสายน้ำของการทำงาน

ถ้าหากเราทนได้ ไม่ยอมแพ้กระแสน้ำ ก็คงจะไปถึงทะเล ซักวัน

ขอให้เพื่อนๆที่กำลังท้อแท้กับการทำงาน เข้มแข็งไว้นะครับ ซักวันเราจะไปถึงจุดหมายของเราเอง

สู้ต้อไป

ไอ้มดแดง!!!

ปล. วันที่7นี้ หลังจากเสร็จภารกิจถ่ายรูปรับปริญญาแล้ว ขออันเชญขี้เมาทั้งหลาย

มาเจอกันยามค่ำคืน เพื่อสัมมนาเรื่อง "การเมาซ้อมรับปริญญา อย่างถูกระเบียบ" ด้วยนะครับ

ปล.2 รูปตอนนี้ไม่ค่อยสวย ต้องขออภัยด้วย ทนๆดูไปนะ ไว้รอตอนที่ไอแก่อัพ เพราะมันถอยกล้องใหม่แล้ว