ตอนที่ 15 . . Are You Happy Now??? . .

กราบสวัสดีเพื่อนๆทุกท่านนะคร้าบ

หลังจากห่างหายไปนาน บล็อกZ-H ก็กลับมาUpdateเรื่องราวกันอีกครั้ง

โดยตอนนี้มีเหตุเกิดจาก "การปิดถนน" เอ้ย! "การเยี่ยมเยียน"

ของหนุ่มหน้ามนคนใต้ ขวัญใจคุณไปป์ 555+

ที่ส่งเสียงตามสายเทียบเชิญผมไปเยี่ยม ท่านอาจารย์เต่า

ในวันที่ 3เมษา หลังจากที่นายเบนซ์ไปเยี่ยมเยียนนายแก่ ที่โคราช

แล้วมาขึ้นเครื่องกลับบ้านเกิดที่ กทม.ในวันรุ่งขึ้น

หลังจากนัดแนะกันเรียบร้อย ก็ได้เริ่มเดินทาง

ระหว่างเดินทางก็ได้ทราบมาว่า นายเบนซ์เพิ่งบวชเรียนจบมาหมาดๆ

และปัจจุบันก็ได้เป็นอาจารย์สอนพิเศษอยู่ที่ จ.พัทลุง

ทำให้ผมประหลาดใจเพราะว่า หนุ่มเบนซ์เป็นวิศวกร รายแรกๆ ที่เข้าสู่วงโคจรชีวิตคนทำงาน

แถมมีรายได้เหยียบๆ 2หมื่น แต่ตอนนี้กลับมาเป็นอาจารย์ รับเงินเดือนละ หมื่นนิสๆ

เชื่อว่าเพื่อนๆหลายท่านคงประหลาดใจเช่นเดียวกัน
ฉะนั้นเราไปหาคำตอบ จากวาทะของ นายเบนซ์พร้อมๆกันเถอะ

เชื่อว่าตอนนี้เพื่อนๆเกือบทุกท่าน คงจะอยู่ในช่วงตรากตรำทำงานกันหนักหน่วง
ภายใต้บริษัทใหญ่-เล็ก ตามแต่บุญวาสนา

ก็เหมือนกับเต่าไขลานที่ใส่ไว้ในขัน

ถึงเราจะไขลานให้มันว่ายแล้วยังไงมันก็ไม่มีทางที่จะว่ายออกจากขันได้
เปรียบเหมือนการทำงาน ต่อให้เราดิ้นรนทำงานดีเท่าใด ยังไงก็ไม่สามารถเป็นใหญ่เป็นโต
เกินกว่าบริษัทที่เราอยู่ได้

เหมือนกับการกินเหล้าถึงเราจะชอบกินแค่ไหน ก็เมาอยู่ดี
เปรียบเหมือนเราชอบงานที่เราทำขนาดไหน ก็ยังมีบางส่วนของชีวิตที่ถูกทำลายจากการทำงาน

แล้วที่เกริ่นมา เกี่ยวอะไรกับนายเบนช์หล่ะ?
จากบทสัมภาษณ์กลางวงเหล้าของเรา 3 คน
นายเบนซ์ก็เปิดประเด็นมาว่า
นายเบนซ์ : "ตอนนี้กูมีความสุขมากจริงๆหว่ะ"
ผม & ท่านเต่า : "..."
นายเบนซ์ : "การที่กูไปบวชมาแล้วก็มาสอนพิเศษ มันเหมือนเป็นการเติมเต็มชีวิตกูหว่ะ"
ผม : "แล้วสอนพิเศษได้เงินแค่นี้ มันเติมเต็มยังไงวะ มีความสุขหรอ"
นายเบนซ์ : "มีดิ่ ก็เวลาสอนเด็กๆ แล้วได้เห็นสีหน้า เห็นแววตา ของเด็กที่เราสอน แล้วมันรู้สึกดี"
ผม : "ละเสียงร้องของเด็กด้วยป่ะ เอ้ย! ละแค่นี้มึงมีความสุขจริงอ่ะ?"
นายเบนซ์ : "จะสุขหรือทุกข์อ่ะ มันอยู่ที่ความคิดหว่ะ ถ้ามึงคิดว่าทำแค่นี้แล้วสุขก็สุข"
"ตอนนี้กูก็ทำตัวเหมือนพี่เต่าอ่ะแหล่ะ สอนเด็กช่วงเช้า ช่วงบ่ายก็เป็นผู้ชายลัลล้า"

ท่านเต่า : "มึงด่ากูอู้หรอ"
นายเบนซ์ : "ก็ถ้าเราพอใจแค่นี้มันก็มีความสุขในแบบของเราไงพี่ แถมไม่ต้องดิ้นรนหรือโกงกินด้วย"
ผม : "มึงไม่ลงสมัครนายกฯ หรอวะ คำพูดคำจาซะขนาดนี้"
นายเบนซ์ : "เปลี่ยนเรื่องๆ แล้วมึงทำงานเนี่ยมึงมีความสุขมั้ย?"
ผม : "ก็ถือว่าโอเคนะ แต่ที่นี่ฐานมันน้อยไปหน่อยหว่ะ"
นายเบนซ์ : "ก็มึงคิดแบบนี้ ละจะมีความสุขมั้ยหล่ะ"
ผม : "ให้กูคิดไงหล่ะครับ ท่านนายกฯ"
นายเบนซ์ : "มึงทำงานไปหนึ่งวันอ่ะ ได้ช่วยให้ใครทำงานสบายขึ้นมั้ย ทำประโยชน์ให้แก่คนอื่นมั้ย"
ผม : "กูเอาตัวกูรอดได้เป็นวันๆก็พอแล้ว"
นายเบนซ์ : "มึงลองเปลี่ยนดูสิ ลองคิดจะทำให้คนรอบข้างมีประโยชน์ เท่านี้ก็ถือว่าได้บุญแล้ว"
ผม : "ครับ พระอาจารย์"

หลังจากนั้นวงเหล้าก็ยังดำเนินไปโดยผมก็นั่งคิดถึงคำพูดของ ท่านพระอาจารย์ นายกฯ เบนซ์
และเมื่อผมเหลือบมอง ท่านเต่า ที่กำลังสนทนา กับ ท่านพระอาจารย์ นายกฯ เบนซ์

ก็คิดได้ว่า การที่พี่เต่ามีธุรกิจเป็นของตัวเอง แล้วยังมานั่งสอน นั่งอบรมพวกเด็กๆ
คงเพราะ ท่านเต่า ต้องการจะช่วยคนอื่น ต้องการจะทำประโยชน์ให้คนอื่นๆ
และคงเป็นความสุขเล็กๆของแก ที่ได้สอนให้เด็กเป็นคนขี้เมา เอ้ย! เป็นคนดี

นายเบนซ์ก็คงจะเป็นเหมือนกันมีความสุขแค่นี้
แค่สอนเด็กให้เป็นคนดี แค่มีชีวิตอยู่ใกล้คนที่ให้กำเนิด
แค่ลัลล้าไปวันๆ หลังจากสอนเสร็จ

เมื่อเข็มสั้นบนนาฬิกา หมุนมาถึงเลข 4 ผมก็หยุดความคิดพร้อมๆกับทั้งคู่ที่หยุดความสนุกในการสนทนา
และพักผ่อนโดยในหัวผมก็ยังจำคำพูดของนายเบนซ์ที่ว่า"ถ้ามึงคิดว่าแค่นี้มีความสุข มันก็มีความสุข"

3ชม. ผ่านไป ไวเหมือนเหล้าระเหย

ท่านเต่าเริ่มขยับตัวมาบัญชาการกลุ่มชุมนุม
เอ้ย! ติดตามข่าวของกลุ่มผู้ชุมนุม

นายเบนซ์ก็มาช่วยวางแผน เอ้ย! มาขอดูรูปความหลังต่างๆ
ผมก็ได้นั่งมองหนุ่ม 2วัย แต่ความคิดเดียวกัน
แล้วก็อดขำตัวเองไม่ได้ ที่นึกไปว่า เช้าเมื่อวานยังคิดอยู่เลยว่าเดือนหน้าจะทำโอเท่าไรดี
เมื่อไรเงินเดือนจะออก จะเอาเงินที่ได้ไปเที่ยวลัลล้า ไปซื้ออะไรต่ออะไร ที่อยากได้
แต่ไม่ได้มองตัวเองเลยว่า ทำประโยชน์ให้คนอื่นรึยัง
มีความสุขกับชีวิตตอนนี้แล้วจริงหรือ?

บทความตอนนี้ จะเกิดไม่ได้ถ้าไม่มีนายเบนซ์ ที่มาพร้อมกับคำถามที่ว่า
"มึงมีความสุขกับชีวิตตอนนี้แล้วรึยัง?"
ฉะนั้น ก่อนจาก
อยากจะถามทุกๆท่านที่ทนอ่านมาถึงตอนนี้ว่า
...
..
.
Are You Happy Now?
...
..
.
ปล.เต่าไขลานเป็นอภินันทนาการจากนายเบนซ์ ที่ซื้อเป็นของขวัญวันเกิดแด่พี่เต่า