ตอนที่ 12 . . สบายดีรึเปล่า ??? . .

สวัสดีพ่อแม่พี่น้องทุกท่าน

อยากแรกต้องขออภัยที่ทำงานได้ไม่ตรงตาม Schedule ที่วางไว้

เนื่องจากช่วงนี้เหน็ดเหนื่อยยิ่งนักทั้งเรื่องการทำงาน . . และเรื่องจิตใจ

เลยเกิดอาการเบื่อ ๆ ติสบ้าง . . ขี้เกียจบ้าง

ก็อย่าว่ากันเลยเน้อ

มาเข้าเรื่องแรกกันเลยละกัน

หลังจากแยกย้ายกันไปตอนเดือนมีนาคม . . จนกระทั่งตอนนี้เดือนสิงหาคม

แต่ละคนก็ตามหาหนทางที่จะก้าวเดินต่อไป . . เป็นเวลานานพอสมควร

" บางคนก็ยังไม่เจอ . . บางคนก็เจอ . . บางคนก็เจอแล้วมันไม่ใช่ "

ก็ว่ากันไปตามความคิดของแต่ละคน

อันนี้ก็เป็นข้อมูลล่าสุดที่ได้รวบรวมไว้

จุดประสงค์คือให้รู้ว่าใคร . . ทำอะไร . . ที่ไหน . . อย่างไร . . ( ยังไม่ครบ 5W1H )

ก็ทำให้รู้ว่าเพื่อน ๆ ทำงานเกาะกลุ่มกันดีแท้

มีผมคนเดียวมาลุยเดี่ยวอยู่ที่นี่ T-T

ยังไงก็ลองติดต่อเพื่อนคนอื่น ๆ กันบ้างนะ . . จะได้ไม่ลืมกันไวเกินไป

ส่วนบางคนที่ยังไม่มีสถานะแน่ชัด . . ผมยังไม่ได้ใส่ข้อมูลลงไปนะ

ข้อมูลนี้ก็ถาม ๆ มาจากเพื่อน ๆ ที่เจอกันใน MSN

ยังไงก็ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วย

ก็ถ้าใครอยู่ใกล้ ๆ หรือไกล ๆ แต่อยากเจอกันก็ติดต่อมาทางบลอคนี้ก็ได้นะ

บางทีนัดกันล่วงหน้านาน ๆ ก็ดีจะได้จัดเวลาว่างให้ตรงกัน

จะได้มาเจอกันเยอะ ๆ . . สนุกสนาน . . "มีพื้นที่เล็ก ๆ ให้ยังเป็นเด็กได้"

มาเข้าเรื่องที่สองกันต่อ

จากตอนที่แล้วที่ได้มีการประชุมนัดหมายไปเจอกันที่ลาดกระบัง

ในวันที่ 8/8/2009 . . ช่วงเวลาหลังอาทิตย์ตกเย็น

ผมก็ได้เดินทางออกจากที่พักที่โคราชตั้งแต่เวลา 13.00 - 20.00 น.

งงไหมละ . . นี่ผมทำงานที่โคราชหรือเชียงใหม่กันแน่ ???

บรรยากาศสถานที่รวมพลที่เดิมก็ยังไม่แปลกตาไปมากมายนัก

แต่สิ่งหนึ่งที่แปลกไปมากคือมีของสวย ๆ งาม ๆ เพิ่มเข้ามา

วันนั้นก็มีหัวข้อพูดคุยกันว่า . .

พี่เจ้าของร้านแกเอาเงินภาคเราไปจ้างน้องคนนี้มารึเปล่า ???

ก็กินกันไปขำกันไป

ตอนที่ผมไปถึงก็มีผู้คนหน้าตาคุ้นเคยอยู่กันประมาณ 10 คน

แล้วก็ค่อย ๆ ทะยอยกันมาตามระยะทาง + เวลาเลิกงานของแต่ละคน

วันนั้นโชคดีที่ผมได้หยุดงานวันเสาร์ . . เลยทำให้มีเวลานั่งรถมาหาเพื่อน ๆ ได้บ้าง

( เรื่องนี้ขอบ่นหน่อยเถอะ . . ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ามันจะนานอะไรขนาดนั้น )

คือถ้าอาทิตย์ไหนไม่ได้หยุดวันเสาร์ . . เรื่องจะเข้ามากทม.นี่จบเลย

แค่เดินทางก็เหนื่อยละ -*-

งานนี้ก็กินกันเละ . . ใส่กันยับ ๆ . . กับนี่หมดอย่างไว

ตรงข้ามกับสมัยเรียนที่ไม่ค่อยได้กินกับเท่าไร

อันนี้ขอสารภาพว่าพอทำงานแล้วก็ไม่ค่อยได้กินสุรากันมากมายนัก

เวลาได้กินก็ไม่สนุกเหมือนกับสมัยก่อนตอนที่เรียน

จะมีประโยชน์อะไรถ้า . . "ที่เดิม ๆ ไม่มีคนเดิม ๆ"

เพื่อน ๆ คนอื่น ๆ อาจจะได้พบปะกันมาแล้วในงานรับน้องที่ผ่านมา

อาจจะยังไม่ค่อยรู้สึกคิดถึงกันมากเท่าไร

ตอนที่นั่งรถเข้ามาผ่านร้านลัง . . ผ่านตึกลิเบอตี้ . . ผ่านภาค IE ของเรา

รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล . . คล้าย ๆ ว่าเมื่อวานยังนอนแถว ๆ นี้อยู่เลย

ก็กลับมาเจอกันครั้งนี้แต่ละคนก็ยังไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงกันไปมากนัก

ก็ยังกินกันเฮฮา . . แต่รู้สึกเสียงไม่ดังเท่าเมื่อก่อน

งานนี้รู้สึกชุดทำงานที่ใส่แล้วดูดีสุด

คงจะเป็นของเน็คเล็กแน่แท้

ถ้าบอกทำงานโมเดลลิ่งนี่คนเชื่อแน่นอน . . ( น่าจะเนียนหลอกน้องนั่นซะหน่อยนะ . . หึหึ )

งานนี้พี่เผ่าก็มาเฮฮาด้วย

แต่ปาตี้ครั้งนี้รู้สึกขาดสาว ๆ หน้าเดิม ๆ ไปหลายท่าน

แอ้ยัง . . เหมือนเดิม / แต่บอสผมนี่อ่ะ . . สุโค่ย . . อย่างหล่อ

งานนี้คนเฝ้าทาวเวอร์คือจารุ . . ดูแลตั้งแต่จารเบนซ์

โด . . อ๋อง

และ

เกรียน

ซึ่งก็ยังแอบเนียนไปโทรศัพท์ . . เหมือนเดิม -*-

และเมื่อชาวคณะมากันได้จำนวนพอเหมาะ . . ประธานโดก็เลยร่ำสุราเปิดงานจริงจัง

ก็เลยเริ่มเฮฮากันตั้งแต่เวลานั้น . . ประมาณ 22.00 น.

(น้องคนนั้นก็กลับไปช่วงเวลานี้แล T-T)

สังเกตุพี่ลี่ครับ . . เป๊ปซี่ . .

อันนี้แก้ข่าวให้ . . เช้าวันรุ่นขึ้น . . นายช่างต้องไปทำงานน่ะครับ

นับถือ ๆ วันหลังมากันใหม่ก็ได้

ไม่เป็นไรวันนี้ผมกินกับ "ถังน้ำแข็ง" ก็ได้ . . เหอ ๆๆ

แปบเดียว . . หม๊ด

ยกแรกก็เป็นเช่นนี้แล

(ผมชอบรูปนี้จารเผ่ามาก . . เฮฮา ๆ ^^)

หลังจากนั้นก็เป็นช่วงพักเบรค

รอเพื่อน ๆ มาสมทบกันเพิ่มอีกเกือบ 50%

( ชอบใจมาก . . ไม่คิดว่าคนจะเยอะขนาดนั้น )

ก็ดูกันไปเพลิน ๆ

พักรบก่อนเริ่มทำศึกอีกครั้ง

โดลั่น . . " ได้เวลาแล้วว่ะ "

อ๋องลั่น . . " อย่าไปรอ "

แก่ลั่น . . " เฮ้อ "

เล่าเรื่องจากภาพก็พอทำให้นึกบรรยากาศออกเหมือนกันเนอะ

คนไม่ได้ไปนึกออกป่าวอ่ะ ???

เข้ามาอ่านก็ทิ้งข้อความอะไรไว้บ้างนะ . . .

ต่อ ๆ

แล้วสงครามมันก็กลับมาอีกครั้ง

แต่แปบเดียวก็จบ

วันนั้นจริง ๆ มีเรื่องอะไรมากมายกันมากกว่านี้

เช่น

บุรุษผู้ที่นั่งหัวโต๊ะ . . แอบออกกะดึกมาทักทายเพื่อน ๆ

นับถือสุด ๆ ตั้งใจทำงานมาก ๆ

หึหึหึ

ส่วนคนสุดท้ายครับ

3.00น. ครับ

. . นุ่นครับ . .

คือถือว่ายังโชคดีนะ . . เพราะปกติมาเวลานี้มีอย่างเดียวก็คือ

เก็บศพ . . ลากศพที่ตายเพราะพิษสุราเรื้อรังกลับห้อง

แต่วันนั้นดีจริง ๆ ไม่มีใครเมาตาย

ถ้า้ลองย้อนกลับไปเมื่อช่วงสอบโปรเจคไฟนอล

ยังไม่ลืมใช่ไหมปาตี้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด . . คนเยอะที่สุดที่เคยจัดมาของรุ่น 9 ของเรา

เป็นครั้งแรกเลยที่เราสั่งเบียร์กันครั้งละ 1 ลัง

ดู ๆ ไปเหมือนว่าพึ่งผ่านมาเมื่อวาน . . .

5 เดือนแล้วเนอะที่แยกย้ายกันไปตามทางของแต่ละคน

" ตอนนี้จะสบายดีรึเปล่า??? "

บางคนไปอยู่ต่างจังหวัด . . บางคนอยู่ต่างประเทศ

ก็อย่างที่ผมบอก . . ถ้ามีเวลาก็ติดต่อกันบ้าง

ไม่มีใครที่ไม่เหงาหรอก . . ไปอยู่ที่ใหม่ . . เจอคนใหม่ ๆ

แต่มาลองมองย้อนดูดี ๆ

" คนอยู่ที่เดิม ๆ . . แต่ไม่มีคนเดิม ๆ "

คงเหงามากกว่า . . ( เริ่มเข้าใจพี่เต่าขึ้นมาละ . . )

ลองนึกดูว่าเราอยู่คนเดียว . . ในที่ ๆ เคยมีคนอื่น ๆ อยู่ด้วย

ภาคอุตฯ . . ห้องพี่เต่า . . หอเราที่เกกี . .

ภาพเก่า ๆ ที่เคยเฮฮาด้วยกัน

วันนี้ลองหยิบออกมาใช้เขียนในตอนนี้

แค่นี้น้ำตาก็จะไหลแล้ว

จะได้มีอีกไหม . . ความทรงจำแบบนี้

ถึงมันจะเศร้าแต่พอลองคิดดูก็ยังรู้สึกดีนะ

"วันนั้นเรายิ้มได้ . . ทำไมตอนนี้เราจะยิ้มไม่ได้ละ"

เวลาเครียด ๆ . . รอยยิ้มเริ่มหายไป

ลองเปิดมาดูรูปเก่า ๆ พวกนี้ดูนะ

ผมว่ามันคงช่วยให้คุณมีกำลังใจในการทำงานมากขึ้นแล้วล่ะ

.

.

.

ขอถามอีกที . . " สบายดีรึเปล่า ??? "

.

.

.

.

.

ปล. กวางฝากประชาสัมพันธ์เรื่องหนังสือรุ่นน่ะ

คือตอนนี้เงินไม่พอ . . คงจะต้องให้ออกเงินเพิ่มน่ะ

คงไม่มีใครมีปัญหาอะไรเนอะ

เดี๋ยวยังไงรายละเอียดจะทยอยแจ้งให้ทราบอีกทีละกัน . . ขาดอะไรเท่าไร

.

.

.

ปล.2 ใครที่เวลาทำงานเล่น Outlook Express แล้วต้องการจะเล่นกับเพื่อน ๆ

เอาเมลล์บริษัทหรือเมลล์ที่ใช้เล่นส่งเมลล์มาหาเมลล์ผมได้

pote_nutta@hotmail.com

แล้วเดี๋ยวผมจะแอดไปหาเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ให้

.

.

.

สวัสดี

.

.

.

.

.

.

ปล.3 หน้าฝนนี่มันทำให้เหงาจริง ๆ T-T